Hellas Heren 1 vs. VVH Heren 3

Seizoen 2016-2017 draait eigenlijk maar om 3 kanshebbers, waarbij er de laatste weken al een schifting heeft plaats gevonden tussen VVH en de Lange Mannen uit Nunspeet, op de speeldag is het verschil slechts 2 punten in het voordeel van de Lange Mannen. Dat is te mager om achterover te leunen en relaxed het seizoen uit te spelen, vandaag gaat het erom en kunnen we goede zaken doen om de titel veilig(er) te stellen. Tegen Harderwijk, natuurlijk bekend om het prachtige water, water waarover we vorig jaar ook al naar een (Harderwijks) eiland getuft zijn om het vorige kampioenschap uitgebreid te vieren, iets wat we dit jaar ook wel weer gaan doen, het Harderwijkse water leent zich daar immers prima voor, ook voor skinny dippen trouwens een prima watertje…
Maar naast water heeft Harderwijk natuurlijk nog veel meer, zo kun je er van alles krijgen in de vele winkeltjes en mooie straatjes, zo zijn er Hello Kitty schorten te krijgen, eierwekkers in de vorm van Ché Guevara en laatst zag ik zelfs trampolines en springkussens speciaal voor panfluitspelers.

Maar naast allerlei nuttige snuisterijen heeft Harderwijk nóg meer, want laten we eerlijk wezen, Harderwijk beschikt over misschien wel de beste volleybal vereniging in onze regio. Daarom is het altijd een lastige tegenstander, want je staat óf tegen 250 jaar ervaring te volleyballen of tegen talentvolle jeugd. Een andere optie is een team met een permanent te hoog promillage, maar dat team bleek vorig jaar al een fors maatje te klein.

Een wedstrijd met de papieren voor de mooiste pot van het seizoen, dat bleek ook uit de tribunes, het was weer volle bak met supporters voor de Lange Mannen, maar ook veel Harderwijkers waren op komen dagen om de Harderwijkers extra energie in te schreeuwen. Mooie ambiance en een perfecte setting voor een sportieve pot.
In de uitwedstrijd tegen Harderwijk speelden we niet onze beste wedstrijd, mede door ongegeneerd schreeuwen van de tegenstander wat nog eens versterkt werd door handelen van de scheidsrechter, werden we teruggestuurd met slechts 1 puntje, tijd om de zaken recht te trekken, wij zijn de beste dit seizoen en dit is het moment om dat te laten zien.

We zijn niet compleet, helaas is Lars, onze “vliegende” passer loper 4 weken ondergedoken om gedrillt en gereset te worden, pas de laatste speeldag wil de overheid hem misschien weer loslaten en kunnen we hem weer verwelkomen, maar vandaag moeten we het zonder hem zien te stellen. Aangezien dit gewoon onder de noemer “vakantie gedurende het seizoen” valt, gaat het onze Lars een lieve duit kosten en is het dus alleen goed voor de pot.

We moeten het in de pass lijn dus doen met Rikus, Tinus en onze vertrouwde blauwe Sannie, op de dia start Konis, Bonus en EV op de midden en “ik loop iedere week 30km” Willy is onze spelverdeler. Het begin van de eerste set liep tot ongeveer 15 punten redelijk gelijk op, we kwamen wel op achterstand aan het begin, maar vanaf stand 3-8 werd dit netjes recht getrokken door een goede service, minder fouten en snel benutten van kansen. We hebben bewezen niet altijd de sterkste te zijn in langere rally’s, maar in deze set kwam het meerdere malen voor dat we toch aan het langste eind trokken, mede vanwege een slordige 70cm meer bereik van onze Rikus, dat scheelt een paar punten. Het tempo op de midden lag te hoog voor VVH en er werd genoeg gescoord op de midden om de blokkering erop vast te pinnen, toen dat bereikt was, werd Rikus de ruimte ingestuurd met mooie streep balletjes van Willy en dan kan je als tegenstander alleen nog maar een lintje afknippen, strikje om de bal, applausje voor Rikus en de bal weer terug rollen.
Waar in Harderwijk onacceptabel gedrag lacherig werd weggewuifd door de scheidsrechter, beschikken wij over een correcte scheids, die volgens de, door de Nevobo opgelegde spelregels de wedstrijd fluit. In deze set kreeg de aanvoerder van VVH een gele kaart, aanhoudend commentaar en bij het weglopen de scheidsrechter aanhoudend beledigen en bekritiseren is niet zoals het hoort in een sportieve “no contact” sport. Terechte beslissing.
Ondanks dat de set “slechts” met 25-22 werd gewonnen, voelde deze set redelijk relaxed verlopen.

De tweede set ging onze foutenlast omhoog, paar service pass missers waardoor VVH de (kleine) achterstand kon goedmaken. Tot ongeveer 18-18 ging het gelijk op, maar de foutenlast bij de Nunspeters ging omhoog en met recht hebben we dit setverlies aan onszelf te danken, deze set verloren met 20-25.

Geen probleem, dat het gelijk op gaat dat is logisch, in de competitie ligt het niet voor niks zo dicht bij elkaar. Koppen bij elkaar, aan je afspraak houden. Borst vooruit, dit is ten slotte onze hal. 3e set, zelfde opstelling en nu gas geven en houden. We benutten onze kansen beter, servicedruk kon wat beter, net een paar servicefouten teveel waardoor het toch weer gelijk op gaat, op een stand van 20-17 voor Hellas, werd Pritt ingebracht voor de service en energie in het achterveld. Drie keer serveren, waarvan de laatste de side out door VVH benut werd, bracht ons op een stand van 22-18. Side out meteen weer terugpakken, dat lukt en met Willy als serveerder na Pritt wordt de set super netjes uitgespeeld en gaat de winst terecht naar de Nunspeters met een eindstand van 25-18

4e set; de set vliegt uit de startblokken, we komen 7-3 voor, het wordt zelfs 10-5 en op een stand van 15-9 lijkt het goed uit te pakken… Helaas mist Willy wat eiwitten, die eiwitten worden wel gecompenseerd met wat reserves hier en daar, maar het kan niet voorkomen worden dat de kramp volledig in zijn kuit schiet, het blijft nog bij sjokken en hinken. Springen, sprinten en souplesse is nergens meer te bekennen en nu komt het erop aan, nu moeten we teamwork laten zien. Willy ontlasten, rally’s kort houden, geen fouten maken en alles nu volle bak.
Rikus ziet de ernst van de situatie en er wordt besloten op iedere mogelijkheid Daan in te brengen om Willy even te kunnen laten rekken, Rikus benut iedere kans en timmert genadeloos door, dat is de enige reden dat we deze set in dit stadium niet weggeven, toch wordt het uiteindelijk 20-19. Willy krijgt de ballen niet lekker meer naar buiten en is aangewezen op de middenpositie. Alsof het zo moest wezen is een basisspeler midden van VVH deze wedstrijd geblesseerd en heeft de andere goede middenman de wedstrijd na de 3e set moeten verlaten voor het werk. Kortom, onze middenmannen konden de kansen benutten en EV weet een mooi balletje diagonaal uiteindelijk binnen de 3 meter te scoren en op het tandvlees wordt deze set binnengesleept met 25-22.

Fantastisch staaltje teamwork, doorzettingsvermogen en beleving. Terechte overwinning en met deze 3-1 overwinning is de voorsprong op VVH vergroot naar 5 punten. Nog 2 finales te gaan, zaterdag reizen we af naar Surf om te kijken of we het kampioenschap in die wedstrijd al zouden kunnen beslissen.

Iedereen onwijs bedankt voor de support, het helpt enorm om in de moeilijke tijden de support van de tribunes te voelen!

About Author