Zaterdag 25 maart:  Swift’64 H1- Hellas H1

‎Zaterdag 25 maart gaat de boeken in als een prachtige lentedag, maar ook als de dag waarop Sannie weer een jaartje ouder werd en de lange mannen van Hellas weer een stapje dichter bij de titel hoopten te komen. De titel die wij zo graag willen hebben, alleen al om volgend jaar niet meer naar dat ellendige Swifterbant af te moeten reizen. Swift, met zijn provocerende spelers en de sporthal die de naam sporthal eigenlijk niet eens waard is. U hoort het al, we hebben er zin in om voor eens en altijd af te rekenen met deze tegenstander.

Op deze mooie dag heeft ook Ted er zin in, in de loop van het seizoen is hij steeds mooier gaan klinken en hij lijkt vandaag echt in topvorm te zijn. Eenmaal in Swifterbant wordt ons clublied Sparta iets te laat ingezet, waardoor we nog even 2 woonwijken moeten meepakken en heel Swifterbant opschrikt uit zijn winterslaap. Uiteindelijk belanden we toch in de kantine en na een kopje koffie en een EV van EV gaan we richting het veld.
Tinus is er vandaag niet bij, daardoor beginnen we in de volgende opstelling: de gebroeders Niebeek als passer/loper, Bonus en EV op het midden, Willy als spelverdeler, Könis als dia en Sannie is onze vaste libero.
In de 1ste set komen we al vrij snel op voorsprong. Ondanks dat we niet ons beste volleybal spelen, komen we deze set niet in de problemen en winnen we met 25-18. De 2de set is hier bijna een kopie van. Zij kunnen iets langer bij blijven, maar op een gegeven moment komen we toch op voorsprong en deze geven we niet meer weg, 25-20.
Ook set 3 gaat lang gelijk op, nu is het echter Swift dat op het einde van de set wegloopt door een aantal fouten van ons en een paar discutabele momenten waar zij het voordeel van de twijfel krijgen. Zij winnen de set met 25-20 en zij zijn even in de waan dat ze zojuist kampioen zijn geworden. Het verlies van deze set komt bij ons even hard aan en het begin van de 4de set kunnen we even helemaal niks meer. Gelukkig kunnen grote jongens tegen harde klappen. Daantje komt erin voor Könis en mede door een mooie service-serie van Daantje komen we terug van een 8-1 achterstand. We pakken zelfs een mooie voorsprong en bij hun wordt alles uit de kast getrokken om ons maar weer uit ons spel te halen. Dit helpt natuurlijk niks meer en wij pakken de set met 25-18.
Na de wedstrijd drinken we natuurlijk nog een paar lekkere biertjes en komen we op het goede idee om eens lekker bij Frans te gaan eten. Dus, snel douchen en terug naar het mooie Nunspeet. Bij Frans met z’n allen een saté van de haas verorbert en daarna hebben we de avond afgesloten bij Könis, die de 26ste jarig was. Johnny hoefde vanavond niet aan de bak, want iedereen zat nog vol met haas.

Als laatste nog even een oproep aan onze supporters. Komende zaterdag 1 april spelen wij de belangrijke wedstrijd tegen VVH, de nummer 2 in de competitie en onze enige titelconcurrent. Bij winst zetten we een grote stap richting de titel. Wij hopen dan ook op een heleboel toeschouwers die ons naar de overwinning willen helpen.

 Tot zaterdag allemaal!

About Author